اضطراب شبانه در یک نگاه
اضطراب شبانه به افزایش نگرانی، تنش، بی‌قراری یا افکار اضطراب‌آور در ساعات شب، به‌ویژه هنگام نزدیک شدن به خواب گفته می‌شود. این حالت لزوماً به معنی داشتن یک اختلال اضطرابی نیست. گاهی استرس‌های روزمره، نگرانی درباره آینده، نشخوار فکری یا عادت‌های نامناسب خواب باعث می‌شوند اضطراب در سکوت شب بیشتر احساس شود.
اگر اضطراب شبانه به‌طور مکرر اتفاق بیفتد، خواب را مختل کند یا در طول روز روی تمرکز، کار، تحصیل و روابط تأثیر بگذارد، بهتر است علت آن توسط متخصص بررسی شود.
در این مقاله می‌خوانید چرا شب‌ها اضطراب میگیریم، چرا قبل از خواب زیاد فکر می‌کنیم، نشخوار فکری چه ارتباطی با اضطراب و بی‌خوابی دارد و برای درمان اضطراب شبانه چه روش‌هایی وجود دارد.
اضطراب شبانه چیست؟
اضطراب شبانه حالتی است که فرد در ساعات شب یا هنگام نزدیک شدن به زمان خواب، بیشتر از حالت معمول احساس نگرانی، تنش، ترس یا بی‌قراری می‌کند.
ممکن است هنگام رفتن به تخت:
- مدام به اتفاقات گذشته فکر کنید؛
- درباره فردا و اتفاقات احتمالی نگران شوید؛
- سناریوهای منفی مختلف را در ذهن مرور کنید؛
- احساس کنید نمی‌توانید ذهن خود را آرام کنید؛
- به دلیل نگرانی دیرتر به خواب بروید؛
- یا حتی از اینکه دوباره نتوانید بخوابید، مضطرب شوید.
با این حال، هر نوع نگرانی قبل از خواب به معنی اختلال اضطرابی نیست. مثلاً نگرانی موقتی قبل از یک امتحان، مصاحبه کاری یا اتفاق مهم می‌تواند واکنشی طبیعی باشد.
موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که اضطراب مکرر، شدید یا مختل‌کننده خواب و زندگی روزمره باشد.
چرا شب‌ها اضطراب میگیریم؟
اگر از خودتان می‌پرسید «چرا شب‌ها اضطراب می‌گیرم؟» پاسخ یکسانی برای همه افراد وجود ندارد.
یکی از دلایل رایج این است که در طول روز، کار، درس، رفت‌وآمد و ارتباط با دیگران توجه ما را به خودشان مشغول می‌کنند. وقتی شب می‌شود و این محرک‌ها کاهش پیدا می‌کنند، فرصت بیشتری برای توجه به نگرانی‌ها و افکار پیدا می‌کنیم.
به همین دلیل ممکن است مشکلی که در طول روز چندان به آن توجه نکرده‌اید، درست زمانی که در تخت دراز می‌کشید دوباره به ذهن برگردد.
از طرف دیگر، استرس، مشکلات عاطفی، نگرانی درباره آینده، عادت‌های خواب نامنظم و بعضی مشکلات مرتبط با خواب نیز می‌توانند در تشدید اضطراب شبانه نقش داشته باشند. منابع تخصصی خواب نیز توضیح می‌دهند که کاهش حواس‌پرتی‌های روزمره می‌تواند باعث شود نگرانی و افکار تکرارشونده در شب بیشتر به چشم بیایند.
چرا وقتی می‌خواهم بخوابم ذهنم فعال می‌شود؟
گاهی به نظر می‌رسد ذهن درست در لحظه‌ای که می‌خواهیم بخوابیم «ناگهان» فعال شده است؛ اما ممکن است افکار در طول روز هم وجود داشته باشند و فقط فرصت توجه به آنها کمتر بوده باشد.
وقتی محیط آرام می‌شود، ذهن ممکن است شروع کند به مرور:
- اتفاقات گذشته؛
- اشتباه‌هایی که در طول روز رخ داده‌اند؛
- مشکلات کاری یا تحصیلی؛
- مسائل عاطفی؛
- نگرانی‌های مالی؛
- تصمیم‌های مهم؛
- یا اتفاقات احتمالی فردا.
در این شرایط، تلاش برای حل همه مسائل در همان لحظه می‌تواند ذهن را بیشتر فعال نگه دارد.
چرا قبل از خواب این‌قدر فکر می‌کنم؟
فکر کردن قبل از خواب به‌خودی‌خود غیرطبیعی نیست. مسئله زمانی ایجاد می‌شود که فکر کردن از حل مسئله به یک چرخه تکراری تبدیل شود.
برای مثال:
«چرا این حرف را زدم؟»
«اگر فردا این اتفاق بیفتد چه؟»
«نکند تصمیم اشتباهی گرفته باشم؟»
«اگر نتوانم بخوابم چه؟»
اگر ذهن بارها به یک موضوع برگردد، بدون اینکه به تصمیم یا راه‌حل مشخصی برسد، احتمالاً با نشخوار فکری یا نگرانی تکرارشونده روبه‌رو هستیم.
نشخوار فکری قبل از خواب چیست؟
نشخوار فکری قبل از خواب یعنی ذهن بارها به یک اتفاق، مشکل یا تجربه هیجانی برمی‌گردد و آن را مرور می‌کند.
نشخوار فکری معمولاً بیشتر به گذشته مربوط می‌شود:
«چرا آن حرف را زدم؟»
«کاش آن تصمیم را نمی‌گرفتم.»
«چرا این اتفاق برای من افتاد؟»
در مقابل، نگرانی بیشتر روی آینده تمرکز دارد:
«اگر فردا خراب شود چه؟»
«اگر نتوانم از پس این کار بربیایم چه؟»
«اگر اتفاق بدی بیفتد چه؟»
هر دو حالت می‌توانند قبل از خواب باعث افزایش فعالیت ذهنی و دشوارتر شدن خواب شوند.
تفاوت اضطراب شبانه، نشخوار فکری، نگرانی و بی‌خوابی چیست؟
این مفاهیم به هم مرتبط‌اند اما یکسان نیستند:
| وضعیت | مشخصه اصلی |
|---|---|
| اضطراب شبانه | افزایش اضطراب، نگرانی یا تنش در ساعات شب |
| نشخوار فکری | مرور تکراری افکار، معمولاً درباره گذشته یا یک تجربه ناراحت‌کننده |
| نگرانی | تمرکز مکرر روی اتفاقات احتمالی و تهدیدهای آینده |
| بی‌خوابی | مشکل مداوم در به خواب رفتن، ماندن در خواب یا داشتن خواب باکیفیت |
| اضطراب مرتبط با خواب | نگرانی درباره خوابیدن یا ترس از اینکه نتوانیم بخوابیم |
| حمله پانیک شبانه | بروز ناگهانی ترس شدید همراه با علائم جسمی که ممکن است فرد را از خواب بیدار کند |
این تفاوت مهم است؛ زیرا روش برخورد با هر کدام می‌تواند متفاوت باشد.
علائم اضطراب شبانه چیست؟
اضطراب شبانه می‌تواند هم علائم روانی داشته باشد و هم علائم جسمی.
علائم ذهنی و روانی
ممکن است فرد:
- نگرانی مداوم داشته باشد؛
- نتواند ذهنش را آرام کند؛
- افکار تکراری داشته باشد؛
- بدترین سناریوها را تصور کند؛
- احساس بی‌قراری کند؛
- درباره فردا بیش از حد نگران شود؛
- یا دائماً اتفاقات گذشته را مرور کند.
علائم جسمی
اضطراب می‌تواند با علائمی مانند:
- افزایش ضربان قلب؛
- تعریق؛
- لرزش؛
- تنفس سریع؛
- گرفتگی یا تنش عضلانی؛
- احساس ناراحتی جسمی؛
- یا مشکلات گوارشی
همراه شود.
البته این علائم اختصاصی اضطراب نیستند و در صورت شدید یا غیرمعمول بودن، ارزیابی پزشکی می‌تواند لازم باشد.
چه عواملی باعث اضطراب شبانه می‌شوند؟
اضطراب شبانه معمولاً یک علت واحد ندارد و ممکن است عوامل مختلفی در ایجاد یا تشدید آن نقش داشته باشند.
۱. استرس و فشارهای روزمره
مشکلات کاری، تحصیلی، مالی یا خانوادگی ممکن است در طول روز فرصت کافی برای پردازش پیدا نکنند و شب دوباره در ذهن ظاهر شوند.
۲. نگرانی درباره آینده
ذهن ممکن است قبل از خواب شروع به پیش‌بینی اتفاقات آینده کند:
«اگر این اتفاق بیفتد چه؟»
تکرار چنین افکاری می‌تواند باعث افزایش نگرانی شود.
۳. نشخوار فکری
مرور مکرر اتفاقات گذشته، اشتباه‌ها یا تجربه‌های ناخوشایند می‌تواند مانع آرام شدن ذهن شود.
۴. مشکلات عاطفی و تعارض‌های حل‌نشده
اختلافات عاطفی، نگرانی درباره رابطه یا موضوعاتی که هنوز از نظر هیجانی حل نشده‌اند، ممکن است هنگام خواب بیشتر به ذهن برگردند.
۵. عادت‌های نامناسب خواب
ساعت خواب نامنظم، مصرف کافئین نزدیک خواب، استفاده از محتوای استرس‌زا و بعضی عادت‌های شبانه می‌توانند شرایط خواب را دشوارتر کنند. منابع NIH نیز بر خواب منظم، کاهش کافئین نزدیک زمان خواب و ایجاد یک روتین آرام قبل از خواب تأکید می‌کنند.
۶. مشکلات خواب
گاهی اضطراب و مشکلات خواب یکدیگر را تشدید می‌کنند. فرد به دلیل اضطراب خوب نمی‌خوابد و سپس کمبود خواب، تحمل او در برابر استرس را کاهش می‌دهد.
اضطراب شبانه چه ارتباطی با بی‌خوابی دارد؟
اضطراب و بی‌خوابی می‌توانند یک چرخه دوطرفه ایجاد کنند.
برای مثال:
نگرانی ← افزایش برانگیختگی ذهن و بدن ← سخت‌تر شدن خواب ← نگرانی درباره نخوابیدن ← اضطراب بیشتر
حتی ممکن است خودِ خوابیدن به منبع اضطراب تبدیل شود:
«نکند امشب هم خوابم نبرد؟»
این نگرانی می‌تواند باعث شود فرد با فشار بیشتری تلاش کند بخوابد و همین تلاش، آرام شدن را دشوارتر کند.
بی‌خوابی نیز فقط به معنی «کم خوابیدن» نیست. مشکل در به خواب رفتن یا ماندن در خواب، در صورتی که مکرر باشد و روی عملکرد روزانه اثر بگذارد، نیاز به بررسی بیشتری دارد. بی‌خوابی مزمن معمولاً زمانی مطرح می‌شود که مشکل خواب حداقل سه شب در هفته و برای سه ماه یا بیشتر ادامه داشته باشد.
آیا اضطراب شبانه نشانه اختلال اضطرابی است؟
لزوماً نه.
ممکن است فرد در یک دوره پراسترس، شب‌ها اضطراب بیشتری تجربه کند بدون اینکه مبتلا به یک اختلال اضطرابی باشد.
اما اگر اضطراب:
- به‌طور مکرر اتفاق بیفتد؛
- کنترل نگرانی دشوار باشد؛
- خواب را مختل کند؛
- در طول روز نیز ادامه داشته باشد؛
- روی کار، تحصیل یا روابط اثر بگذارد؛
- یا باعث اجتناب از موقعیت‌های مختلف شود،
بهتر است برای مشخص شدن علت آن ارزیابی تخصصی انجام شود.
تشخیص اختلال‌های اضطرابی بر اساس یک علامت منفرد انجام نمی‌شود و نیازمند بررسی وضعیت فرد، مدت علائم، شدت آنها و تأثیرشان بر زندگی است.
اضطراب شبانه با حمله پانیک شبانه چه تفاوتی دارد؟
اضطراب قبل از خواب معمولاً می‌تواند به شکل نگرانی و فعال بودن ذهن ظاهر شود؛ اما حمله پانیک شبانه با یک حمله ناگهانی ترس یا ناراحتی شدید همراه است و ممکن است فرد را از خواب بیدار کند.
اگر فرد شب‌ها با ترس شدید، تپش قلب، تعریق، لرزش یا احساس خفگی از خواب بیدار می‌شود، نباید این وضعیت را صرفاً «فکر زیاد قبل از خواب» در نظر گرفت.
در چنین شرایطی ارزیابی تخصصی می‌تواند مشخص کند که آیا علائم با حمله پانیک، یک مشکل خواب یا علت دیگری ارتباط دارند.
چگونه اضطراب شبانه و فکر زیاد قبل از خواب را کاهش دهیم؟
اگر اضطراب شبانه خفیف و موقتی است، چند اقدام رفتاری می‌تواند به مدیریت آن کمک کند.
۱. نگرانی‌ها را قبل از خواب روی کاغذ بیاورید
اگر ذهنتان پر از فکر است، چند دقیقه قبل از خواب نگرانی‌ها و کارهای فردا را یادداشت کنید.
هدف این نیست که همه مشکلات را همان شب حل کنید؛ هدف این است که آنها را از حافظه فعال خود خارج کرده و برایشان جای مشخصی در برنامه فردا تعیین کنید.
۲. برای نگرانی زمان مشخص تعیین کنید
اگر بیشتر شب‌ها هنگام خواب نگران می‌شوید، می‌توانید بخشی از روز را به بررسی نگرانی‌ها اختصاص دهید.
مثلاً از خودتان بپرسید:
آیا این نگرانی راه‌حل مشخصی دارد؟
اگر بله، یک اقدام مشخص برای فردا بنویسید.
اگر نه، لازم نیست ساعت خواب را به زمان حل کردن آن تبدیل کنید.
۳. بین «فکر» و «اقدام» تفاوت بگذارید
هر فکری نیازمند پاسخ فوری نیست.
وقتی ذهن می‌گوید:
«باید همین الان بفهمم چه می‌شود.»
از خودتان بپرسید:
«آیا انجام دادن کاری در همین لحظه واقعاً ممکن است؟»
اگر پاسخ منفی است، می‌توانید تصمیم بگیرید بررسی موضوع را به زمان مشخصی در روز بعد موکول کنید.
۴. روتین آرام قبل از خواب ایجاد کنید
فعالیت‌های آرام و تکرارشونده مانند مطالعه سبک، دوش آب گرم یا تمرین‌های آرام‌سازی می‌توانند بخشی از روتین قبل از خواب باشند.
۵. مصرف کافئین را مدیریت کنید
قهوه، چای پررنگ و سایر نوشیدنی‌های کافئین‌دار، به‌خصوص نزدیک زمان خواب، می‌توانند خواب را دشوارتر کنند. منابع NIH نیز توصیه می‌کنند کافئین نزدیک زمان خواب محدود شود.
۶. ساعت خواب و بیداری را تا حد امکان منظم نگه دارید
داشتن زمان نسبتاً ثابت برای خواب و بیداری می‌تواند به منظم‌تر شدن الگوی خواب کمک کند.
۷. با خوابیدن نجنگید
اگر در تخت مانده‌اید و هرچه بیشتر تلاش می‌کنید بخوابید، اضطرابتان بیشتر می‌شود، ماندن طولانی در تخت و جنگیدن با خواب می‌تواند چرخه اضطراب را تقویت کند.
در درمان شناختی رفتاری بی‌خوابی (CBT-I) یکی از اصول مهم، «کنترل محرک» است؛ یعنی تخت تا حد امکان با خواب مرتبط شود، نه با ساعت‌ها بیدار ماندن و نگرانی. در این رویکرد، فرد زمانی به تخت می‌رود که خواب‌آلود باشد و اگر نمی‌تواند بخوابد، برای مدتی از تخت خارج می‌شود و بعد از بازگشت خواب‌آلودگی به تخت برمی‌گردد.
یک روش ساده برای زمانی که شب ذهنتان شروع به فکر کردن می‌کند
اگر درست قبل از خواب افکار زیادی دارید، این مسیر می‌تواند کمک‌کننده باشد:
مرحله اول: فکر را مشخص کنید
از خودتان بپرسید:
الان دارم درباره گذشته فکر می‌کنم یا آینده؟
اگر گذشته است، احتمالاً نشخوار فکری در جریان است.
اگر آینده است، احتمالاً با نگرانی روبه‌رو هستید.
مرحله دوم: ببینید مسئله قابل حل است یا نه
اگر اقدامی برای فردا وجود دارد، آن را یادداشت کنید.
مثلاً:
«فردا ساعت ۱۰ با فلانی تماس می‌گیرم.»
مرحله سوم: اگر اقدامی ممکن نیست، موضوع را موقتاً کنار بگذارید
لازم نیست هر مسئله‌ای را هنگام خواب حل کنید.
مرحله چهارم: به بدن فرصت آرام شدن بدهید
به جای بررسی مداوم اینکه «خوابم برد یا نه»، روی فعالیتی آرام و غیرتحریک‌کننده تمرکز کنید.
مرحله پنجم: اگر مشکل ادامه‌دار است، علت را بررسی کنید
اگر این چرخه تقریباً هر شب اتفاق می‌افتد، فقط روی راهکارهای لحظه‌ای تمرکز نکنید. ممکن است اضطراب، نشخوار فکری، بی‌خوابی یا مشکل دیگری نیازمند بررسی تخصصی باشد.
درمان اضطراب شبانه چگونه است؟
درمان به علت، شدت علائم و مشکلات همراه بستگی دارد.
روان‌درمانی
روان‌درمانی می‌تواند به فرد کمک کند الگوهای نگرانی، افکار اضطراب‌آور و رفتارهایی را که باعث تداوم چرخه اضطراب می‌شوند شناسایی کند.
درمانگر همچنین بررسی می‌کند اضطراب در چه موقعیت‌هایی بیشتر می‌شود و چه عواملی باعث ادامه پیدا کردن آن هستند.
درمان شناختی رفتاری (CBT)
در درمان شناختی رفتاری، افکار و الگوهای رفتاری مرتبط با اضطراب بررسی می‌شوند و فرد مهارت‌هایی برای مواجهه سالم‌تر با آنها یاد می‌گیرد.
این روش می‌تواند در درمان بسیاری از مشکلات اضطرابی کاربرد داشته باشد.
درمان شناختی رفتاری بی‌خوابی (CBT-I)
اگر مشکل اصلی، بی‌خوابی پایدار باشد، CBT-I یکی از مهم‌ترین روش‌های درمانی است.
این درمان فقط درباره «خواب بهتر» صحبت نمی‌کند؛ بلکه افکار و رفتارهایی را که باعث ادامه بی‌خوابی می‌شوند هدف قرار می‌دهد.
CBT-I معمولاً شامل مؤلفه‌هایی مانند آموزش خواب، درمان شناختی، آرام‌سازی و کنترل محرک است و برای بی‌خوابی طولانی‌مدت معمولاً به‌عنوان گزینه درمانی اولیه توصیه می‌شود.
دارودرمانی
دارو برای همه افراد مبتلا به اضطراب شبانه ضروری نیست.
اگر علائم شدید باشند یا اضطراب با اختلال دیگری همراه باشد، روان‌پزشک ممکن است پس از ارزیابی، دارودرمانی را در نظر بگیرد.
بنابراین بهتر است داروهای ضداضطراب یا خواب‌آور را بدون ارزیابی پزشک شروع یا قطع نکنید.
برای مشاهده انواع روش های درمان روانشناختی کلکیک کنید.
چه زمانی برای اضطراب شبانه باید به روان‌شناس مراجعه کرد؟
اگر گاهی قبل از خواب مضطرب می‌شوید، لزوماً به معنی نیاز به درمان نیست.
اما بهتر است برای ارزیابی تخصصی اقدام کنید اگر:
- اضطراب بیشتر شب‌ها تکرار می‌شود؛
- خوابیدن برایتان دشوار شده است؛
- کیفیت خواب پایین آمده است؛
- نگرانی‌ها در طول روز نیز ادامه دارند؛
- کنترل افکار و نگرانی‌ها دشوار است؛
- اضطراب روی کار، تحصیل یا روابط تأثیر گذاشته است؛
- از خوابیدن یا ناتوانی در خوابیدن می‌ترسید؛
- حملات شدید اضطراب یا علائم غیرمعمول جسمی دارید؛
- یا راهکارهای ساده دیگر کافی نیستند.
هدف درمان فقط این نیست که «امشب بهتر بخوابید». در صورت تداوم مشکل، باید بررسی شود چه عاملی باعث ایجاد و ادامه چرخه اضطراب و اختلال خواب شده است.
اگر هر شب قبل از خواب مضطرب می‌شوم، از کجا شروع کنم؟
می‌توانید مسیر را در پنج مرحله ببینید:
۱. الگوی اضطراب را بشناسید.
ببینید اضطراب بیشتر چه زمانی و درباره چه موضوعی شروع می‌شود.
۲. افکار را بررسی کنید.
مشخص کنید بیشتر با نشخوار فکری درباره گذشته روبه‌رو هستید یا نگرانی درباره آینده.
۳. عادت‌های خواب را بررسی کنید.
ساعت خواب، کافئین، استفاده از موبایل و فعالیت‌های قبل از خواب را بررسی کنید.
۴. تغییرات اولیه را انجام دهید.
روی خواب منظم، کاهش محرک‌ها و مدیریت نگرانی‌ها کار کنید.
۵. اگر مشکل ادامه داشت، ارزیابی تخصصی بگیرید.
به‌خصوص اگر خواب یا زندگی روزمره تحت تأثیر قرار گرفته است.
سوالات متداول درباره اضطراب شبانه
چرا شب‌ها اضطراب من بیشتر می‌شود؟
کاهش فعالیت‌ها و حواس‌پرتی‌های روزانه می‌تواند باعث شود نگرانی‌ها و افکار تکرارشونده بیشتر به چشم بیایند. استرس، مشکلات خواب و الگوهای فکری نیز ممکن است در تشدید اضطراب شبانه نقش داشته باشند.
چرا قبل از خواب زیاد فکر می‌کنم؟
گاهی سکوت و کاهش محرک‌های محیطی باعث می‌شود افکاری که در طول روز کمتر به آنها توجه کرده‌اید بیشتر ظاهر شوند. اگر این فکرها تکراری و بدون نتیجه باشند، ممکن است به شکل نشخوار فکری یا نگرانی ظاهر شوند.
آیا نشخوار فکری باعث بی‌خوابی می‌شود؟
نشخوار فکری و نگرانی می‌توانند آرام شدن ذهن را دشوار کنند و در به خواب رفتن اختلال ایجاد کنند. از طرف دیگر، خواب ناکافی نیز می‌تواند تحمل فرد در برابر استرس را کاهش دهد و این چرخه را تشدید کند.
آیا اضطراب شبانه طبیعی است؟
اضطراب گاه‌به‌گاه می‌تواند بخشی از واکنش طبیعی به استرس باشد. اما اگر اضطراب مرتب تکرار شود، خواب یا زندگی روزمره را مختل کند، بهتر است علت آن بررسی شود.
آیا اضطراب شبانه با بی‌خوابی یکی است؟
خیر. اضطراب شبانه به افزایش اضطراب و نگرانی در ساعات شب اشاره دارد، در حالی که بی‌خوابی یک مشکل خواب است که می‌تواند شامل دشواری در به خواب رفتن، ماندن در خواب یا داشتن خواب باکیفیت باشد.
برای اضطراب شبانه به روان‌شناس مراجعه کنم یا روان‌پزشک؟
بسته به علائم و علت احتمالی، هر دو متخصص می‌توانند نقش داشته باشند. روان‌شناس می‌تواند روی افکار، رفتارها و الگوهای اضطراب کار کند و روان‌پزشک در صورت نیاز امکان ارزیابی دارویی را نیز دارد.
آیا دارو برای اضطراب شبانه لازم است؟
لزوماً نه. درمان به علت و شدت مشکل بستگی دارد و در بعضی افراد روان‌درمانی و مداخلات رفتاری کافی یا مناسب هستند. تصمیم درباره دارو باید توسط پزشک و پس از ارزیابی انجام شود.
چرا هرچه بیشتر تلاش می‌کنم بخوابم، خوابم نمی‌برد؟
نگرانی درباره اینکه «باید همین الان بخوابم» می‌تواند فشار ذهنی ایجاد کند. در CBT-I نیز یکی از اهداف مهم این است که تخت و زمان خواب کمتر با بیداری و نگرانی تداعی شوند.
جمع‌بندی
اضطراب شبانه می‌تواند در نتیجه استرس، نگرانی درباره آینده، نشخوار فکری، مشکلات عاطفی، عادت‌های نامناسب خواب یا مشکلات مرتبط با خواب ایجاد یا تشدید شود.
شب شدن لزوماً علت اضطراب نیست؛ اما وقتی فعالیت‌ها و محرک‌های روزانه کاهش پیدا می‌کنند، ممکن است نگرانی‌ها و افکار تکرارشونده بیشتر مورد توجه قرار بگیرند.
اگر قبل از خواب فقط گاهی دچار اضطراب می‌شوید، اصلاح عادت‌های خواب و مدیریت نگرانی‌ها ممکن است کمک‌کننده باشد. اما اگر این حالت بیشتر شب‌ها تکرار می‌شود، خواب شما را مختل کرده یا روی زندگی روزمره اثر گذاشته است، بهتر است علت آن با کمک متخصص بررسی شود.
در صورت وجود بی‌خوابی پایدار، روش‌هایی مانند درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی (CBT-I) نیز می‌توانند در برنامه درمانی مورد استفاده قرار گیرند.
اگر اضطراب شبانه آرامش و خواب شما را گرفته است
اگر مدت‌هاست قبل از خواب با اضطراب، نگرانی یا نشخوار فکری درگیر هستید، لازم نیست فقط با راهکارهای موقتی با آن کنار بیایید.
در روان‌درمانی می‌توان الگوهای اضطراب، عوامل زمینه‌ای و رفتارهایی را که باعث ادامه این چرخه می‌شوند بررسی کرد و بر اساس شرایط هر فرد، مسیر درمان مناسب را انتخاب کرد.
برای بررسی شرایط خود و دریافت مشاوره تخصصی، می‌توانید با کلینیک حس تحول تماس بگیرید.
تماس با حس تحول
